Book 3 · Araṇyakāṇḍa · Sarga 28 (Rāma-Kharayor Mahāyuddham — Khara-ratha-bhaṅgaḥ)
रामखरयोर्महायुद्धम् — खररथभङ्गः
VR 3.28.7Baroda CE 3.27.7
स सायकैर्दुर्विषहैर्विस्फुलिङ्गैरिवाग्निभिः ।
[Baroda CE 3.27.7]sa sāyakairdurviṣahairvisphuliṅgairivāgnibhiḥ |
नभश्चकाराविवरं पर्जन्य इव वृष्टिभिः ॥ ७ ॥
nabhaścakārāvivaraṃ parjanya iva vṛṣṭibhiḥ || 7 ||
Scholarly Translation
With his irresistible shafts (sāyakair durviṣahaiḥ), which were like fires with flying sparks (visphuliṅgair ivāgnibhiḥ), he rendered the sky gapless (nabhaś cakārāvivaram), like a rain-cloud with its downpours (parjanya iva vṛṣṭibhiḥ).
Narrative Context (Verses 7–12): Darkening the sun with an unbroken canopy of fiery shafts, Rāma and Khara trade fierce volleys, while Khara deludedly imagines the slayer of his host to be exhausted.