Book 3 · Araṇyakāṇḍa · Sarga 36 (Rāvaṇokta-Sītā-haraṇa-sahāya-prārthanā)
रावणोक्तसीताहरणसहायप्रार्थना
VR 3.36.21Baroda CE 3.34.20
ततः पश्चात् सुखं रामे भार्याहरणकर्शिते ।
[Baroda CE 3.34.20]tataḥ paścāt sukhaṃ rāme bhāryāharaṇakarśite |
विश्रब्धं प्रहरिष्यामि कृतार्थेनान्तरात्मना ॥ २१ ॥
viśrabdhaṃ prahariṣyāmi kṛtārthenāntarātmanā || 21 ||
Scholarly Translation
Thereafter, when Rāma is wasted with grief over the abduction of his wife (bhāryā-haraṇa-karśite), I shall strike him down at ease (sukham) and with full confidence (viśrabdhaṃ prahariṣyāmi), my inner soul having achieved its purpose (kṛtārthenāntarātmanā).’
Narrative Context (Verses 19–24): Rāvaṇa explains how he will abduct Sītā once Rāma and Lakṣmaṇa are lured away, whereupon the terrified Mārīca, his mouth parched with dread, folds his palms to offer salutary counsel.