Book 3 · Araṇyakāṇḍa · Sarga 44 (Mārīca-vadhaḥ — Hā Sīte Lakṣmaṇeti Māyā-krandanam)
मारीचवधः — हा सीते लक्ष्मणेति मायाक्रन्दनम्
VR 3.44.17Baroda CE 3.42.13 (3-line verse in CE)
व्यनदद् भैरवं नादं धरण्यामल्पजीवितः ।
[Baroda CE 3.42.13 (3-line verse in CE)]vyanadad bhairavaṃ nādaṃ dharaṇyāmalpajīvitaḥ |
म्रियमाणस्तु मारीचो जहौ तां कृत्रिमां तनुम् ॥ १७ ॥
mriyamāṇastu mārīco jahau tāṃ kṛtrimāṃ tanum || 17 ||
Scholarly Translation
With little life left in him (alpa-jīvitaḥ), he uttered a dreadful roar (vyanadad bhairavaṃ nādam) upon the earth; and as he lay dying (mriyamāṇas tu), Mārīca cast off that artificial body (jahau tāṃ kṛtrimāṃ tanum).
Narrative Context (Verses 13–17): Fitting a blazing Brahmā-fashioned arrow to his bow, Rāma pierces the heart of the deer-disguised Mārīca, who leaps palm-high and sheds his counterfeit form.