Book 3 · Araṇyakāṇḍa · Sarga 44 (Mārīca-vadhaḥ — Hā Sīte Lakṣmaṇeti Māyā-krandanam)
मारीचवधः — हा सीते लक्ष्मणेति मायाक्रन्दनम्
VR 3.44.20Baroda CE 3.42.15 (3-line verse in CE)
तेन मर्मणि निर्विद्धं शरेणानुपमेन हि ।
[Baroda CE 3.42.15 (3-line verse in CE)]tena marmaṇi nirviddhaṃ śareṇānupamena hi |
मृगरूपं तु तत् त्यक्त्वा राक्षसं रूपमास्थितः ॥ २० ॥
mṛgarūpaṃ tu tat tyaktvā rākṣasaṃ rūpamāsthitaḥ || 20 ||
Scholarly Translation
Pierced to the vitals (marmaṇi nirviddham) by that peerless arrow (tena śareṇānupamena), having abandoned that deer-form (mṛga-rūpaṃ tu tat tyaktvā), he resumed his Rākṣasa form (rākṣasaṃ rūpam āsthitaḥ)—
Narrative Context (Verses 18–22): Recalling Rāvaṇa's counsel as he dies, Mārīca mimics Rāma's voice crying out to Sītā and Lakṣmaṇa, and Rāma, seeing the fallen demon, thinks anxiously of Sītā.