Book 3 · Araṇyakāṇḍa · Sarga 44 (Mārīca-vadhaḥ — Hā Sīte Lakṣmaṇeti Māyā-krandanam)
मारीचवधः — हा सीते लक्ष्मणेति मायाक्रन्दनम्
VR 3.44.24Baroda CE 3.42.18
हा सीते लक्ष्मणेत्येवमाक्रुश्य तु महास्वनम् ।
[Baroda CE 3.42.18]hā sīte lakṣmaṇetyevamākruśya tu mahāsvanam |
ममार राक्षसः सोऽयं श्रुत्वा सीता कथं भवेत् ॥ २४ ॥
mamāra rākṣasaḥ so'yaṃ śrutvā sītā kathaṃ bhavet || 24 ||
Scholarly Translation
“Having cried out in a loud voice (ākruśya tu mahā-svanam), ‘Ah, Sītā! Ah, Lakṣmaṇa!’, this Rākṣasa has died (mamāra rākṣasaḥ so 'yam); having heard it, how will Sītā fare (śrutvā sītā kathaṃ bhavet)?”
Narrative Context (Verses 23–27): Realizing that Lakṣmaṇa's warning has come true and dreading the effect of Mārīca's cry on Sītā, Rāma takes venison from another deer and hastens back toward Janasthāna.