Book 3 · Araṇyakāṇḍa · Sarga 44 (Mārīca-vadhaḥ — Hā Sīte Lakṣmaṇeti Māyā-krandanam)
मारीचवधः — हा सीते लक्ष्मणेति मायाक्रन्दनम्
VR 3.44.26Baroda CE 3.42.20
तत्र रामं भयं तीव्रमाविवेश विषादजम् ।
[Baroda CE 3.42.20]tatra rāmaṃ bhayaṃ tīvramāviveśa viṣādajam |
राक्षसं मृगरूपं तं हत्वा श्रुत्वा च तत्स्वनम् ॥ २६ ॥
rākṣasaṃ mṛgarūpaṃ taṃ hatvā śrutvā ca tatsvanam || 26 ||
Scholarly Translation
There, having slain that Rākṣasa in the guise of a deer (rākṣasaṃ mṛga-rūpaṃ taṃ hatvā) and having heard his cry (śrutvā ca tat-svanam), a sharp fear born of dejection (bhayaṃ tīvram viṣādajam) entered into Rāma.
Narrative Context (Verses 23–27): Realizing that Lakṣmaṇa's warning has come true and dreading the effect of Mārīca's cry on Sītā, Rāma takes venison from another deer and hastens back toward Janasthāna.