Book 3 · Araṇyakāṇḍa · Sarga 45 (Sītāyāḥ Paruṣa-vākyaiḥ Lakṣmaṇa-preṣaṇam)
सीतायाः परुषवाक्यैः लक्ष्मणप्रेषणम्
VR 3.45.18Baroda CE 3.43.16
रामेण त्वं वरारोहे न त्वां त्यक्तुमिहोत्सहे ।
[Line 1: in Baroda CE 3.43.16]rāmeṇa tvaṃ varārohe na tvāṃ tyaktumihotsahe |
कृतवैराश्च कल्याणि वयमेतैर्निशाचरैः ॥ १८ ॥
[Line 2: in Baroda CE 3.43.17]kṛtavairāśca kalyāṇi vayametairniśācaraiḥ || 18 ||
Scholarly Translation
“Rāma, O fair-hipped lady (varārohe); I dare not abandon you here (na tvāṃ tyaktum ihotsahe)! Moreover, O auspicious lady (kalyāṇi), we have incurred the enmity of these night-stalkers (kṛta-vairāś ca vayam etair niśācaraiḥ)—”
Narrative Context (Verses 13–18): Lakṣmaṇa explains that Rāma is invulnerable even against the three worlds combined, that the cry was Mārīca's illusion, and that Sītā is a sacred trust he dare not abandon.