Book 3 · Araṇyakāṇḍa · Sarga 45 (Sītāyāḥ Paruṣa-vākyaiḥ Lakṣmaṇa-preṣaṇam)
सीतायाः परुषवाक्यैः लक्ष्मणप्रेषणम्
VR 3.45.34Baroda CE 3.43.30
रक्षन्तु त्वां विशालाक्षि समग्रा वनदेवताः ।
[Line 1: in Baroda CE 3.43.30]rakṣantu tvāṃ viśālākṣi samagrā vanadevatāḥ |
निमित्तानि हि घोराणि यानि प्रादुर्भवन्ति मे ।
[Line 2: in Baroda CE 3.43.31]nimittāni hi ghorāṇi yāni prādurbhavanti me |
अपि त्वां सह रामेण पश्येयं पुनरागतः ॥ ३४ ॥
[Line 3: in Baroda CE 3.43.31]api tvāṃ saha rāmeṇa paśyeyaṃ punarāgataḥ || 34 ||
Scholarly Translation
“May all the sylvan deities (samagrā vana-devatāḥ) protect you, O large-eyed lady (viśālākṣi)! For dreadful portents (nimittāni hi ghorāṇi) are appearing before me (prādurbhavanti me); may I, returning with Rāma (saha rāmeṇa punar āgataḥ), behold you once again (api tvāṃ paśyeyam)!”
Narrative Context (Verses 31–35): Calling the forest deities to witness Sītā's unjust accusations and noting dreadful portents, Lakṣmaṇa prays for her safety and prepares to depart, leaving Sītā in tears.