Book 3 · Araṇyakāṇḍa · Sarga 46 (Parivrājaka-veṣeṇa Rāvaṇasya Parṇaśālā-praveśaḥ)
परिव्राजकवेषेण रावणस्य पर्णशालाप्रवेशः
VR 3.46.15Baroda CE 3.44.14
तामुत्तमां त्रिलोकानां पद्महीनामिव श्रियम् ।
[Baroda CE 3.44.14]tāmuttamāṃ trilokānāṃ padmahīnāmiva śriyam |
विभ्राजमानां वपुषा रावणः प्रशशंस ह ॥ १५ ॥
vibhrājamānāṃ vapuṣā rāvaṇaḥ praśaśaṃsa ha || 15 ||
Scholarly Translation
Rāvaṇa praised (praśaśaṃsa ha) her, the finest woman in the three worlds (uttamāṃ trilokānām), who shone with bodily loveliness (vibhrājamānāṃ vapuṣā) like Śrī bereft of her lotus (padma-hīnām iva śriyam):
Narrative Context (Verses 13–18): Pierced by Kāma's arrows at the sight of Sītā in yellow silk, Rāvaṇa chants Vedic verses and praises her radiant beauty, comparing her to goddesses and celestial nymphs.