Book 3 · Araṇyakāṇḍa · Sarga 46 (Parivrājaka-veṣeṇa Rāvaṇasya Parṇaśālā-praveśaḥ)
परिव्राजकवेषेण रावणस्य पर्णशालाप्रवेशः
VR 3.46.38Baroda CE 3.44.36
ततः सुवेषं मृगयागतं पतिं प्रतीक्षमाणा सहलक्ष्मणं तदा ।
[Baroda CE 3.44.36]tataḥ suveṣaṃ mṛgayāgataṃ patiṃ pratīkṣamāṇā sahalakṣmaṇaṃ tadā |
निरीक्षमाणा हरितं ददर्श तन्महद् वनं नैव तु रामलक्ष्मणौ ॥ ३८ ॥
nirīkṣamāṇā haritaṃ dadarśa tanmahad vanaṃ naiva tu rāmalakṣmaṇau || 38 ||
Scholarly Translation
Then, anxiously awaiting (pratīkṣamāṇā) her handsome husband (suveṣaṃ patim) who had gone hunting (mṛgayā-gatam) along with Lakṣmaṇa, and gazing across the green expanse (nirīkṣamāṇā haritam), she beheld only that vast forest (mahad vanam), and not Rāma and Lakṣmaṇa (naiva tu rāma-lakṣmaṇau).
Narrative Context (Verses 35–38): Offering the disguised mendicant a grass cushion and forest fruits while Rāvaṇa resolves upon her abduction to his own doom, Sītā gazes in vain across the forest for Rāma and Lakṣmaṇa.