Book 3 · Araṇyakāṇḍa · Sarga 49 (Rāvaṇakṛta-Sītāpaharaṇam — Jaṭāyur-āhvānam)
रावणकृतसीतापहरणम् — जटायुराह्वानम्
VR 3.49.12Baroda CE 3.47.12 (3-line verse in CE)
मां भजस्व चिराय त्वमहं श्लाघ्यः पतिस्तव ।
[Baroda CE 3.47.12 (3-line verse in CE)]māṃ bhajasva cirāya tvamahaṃ ślāghyaḥ patistava |
नैव चाहं क्वचिद् भद्रे करिष्ये तव विप्रियम् ॥ १२ ॥
naiva cāhaṃ kvacid bhadre kariṣye tava vipriyam || 12 ||
Scholarly Translation
Cleave to me forever (māṃ bhajasva cirāya tvam), for I am a praiseworthy husband for you (ahaṃ ślāghyaḥ patis tava); nor shall I ever, O fair lady (bhadre), do anything displeasing to you (naiva cāhaṃ kvacit kariṣye tava vipriyam)!
Narrative Context (Verses 7–12): Towering with ten faces and twenty arms like a dark storm-cloud, Rāvaṇa stands in crimson robes before Sītā and entreats her once more to accept him as her husband.