Book 3 · Araṇyakāṇḍa · Sarga 49 (Rāvaṇakṛta-Sītāpaharaṇam — Jaṭāyur-āhvānam)
रावणकृतसीतापहरणम् — जटायुराह्वानम्
VR 3.49.14Baroda CE 3.47.13
कैर्गुणैरनुरक्तासि मूढे पण्डितमानिनि ।
[Line 1: in Baroda CE 3.47.13]kairguṇairanuraktāsi mūḍhe paṇḍitamānini |
यः स्त्रियो वचनाद् राज्यं विहाय ससुहृज्जनम् ॥ १४ ॥
[Line 2: in Baroda CE 3.47.14]yaḥ striyo vacanād rājyaṃ vihāya sasuhṛjjanam || 14 ||
Scholarly Translation
—for what virtues are you attached to him (kair guṇair anuraktāsi), O foolish woman who fancy yourself wise (mūḍhe paṇḍita-mānini)—he who at a woman's word (striyo vacanāt) abandoned his kingdom along with his friends and kinsfolk (rājyaṃ vihāya sasuhṛj-janam)—
Narrative Context (Verses 13–18): Mocking Sītā's devotion to the exiled Rāma, the lust-maddened Rāvaṇa seizes her by her hair and thighs as the terrified woodland deities flee.