Book 3 · Araṇyakāṇḍa · Sarga 49 (Rāvaṇakṛta-Sītāpaharaṇam — Jaṭāyur-āhvānam)
रावणकृतसीतापहरणम् — जटायुराह्वानम्
VR 3.49.23Baroda CE 3.47.22
ततः सा राक्षसेन्द्रेण ह्रियमाणा विहायसा ।
[Baroda CE 3.47.22]tataḥ sā rākṣasendreṇa hriyamāṇā vihāyasā |
भृशं चुक्रोश मत्तेव भ्रान्तचित्ता यथातुरा ॥ २३ ॥
bhṛśaṃ cukrośa matteva bhrāntacittā yathāturā || 23 ||
Scholarly Translation
Then, as she was being borne away through the sky (hriyamāṇā vihāyasā) by the lord of rākṣasas, she cried out piteously (bhṛśaṃ cukrośa) like one distraught (matteva), her mind whirling with anguish (bhrānta-cittā yathāturā):
Narrative Context (Verses 19–24): Lifting the struggling Sītā onto his mule-yoked magic chariot, Rāvaṇa springs into the sky as she cries out in anguish to the distant Rāma and Lakṣmaṇa.