Book 3 · Araṇyakāṇḍa · Sarga 49 (Rāvaṇakṛta-Sītāpaharaṇam — Jaṭāyur-āhvānam)
रावणकृतसीतापहरणम् — जटायुराह्वानम्
VR 3.49.25Baroda CE 3.47.24
जीवितं सुखमर्थं च धर्महेतोः परित्यजन् ।
[Baroda CE 3.47.24]jīvitaṃ sukhamarthaṃ ca dharmahetoḥ parityajan |
ह्रियमाणामधर्मेण मां राघव न पश्यसि ॥ २५ ॥
hriyamāṇāmadharmeṇa māṃ rāghava na paśyasi || 25 ||
Scholarly Translation
“O Rāghava, you who cast aside life, happiness, and wealth for the sake of dharma (jīvitaṃ sukham arthaṃ ca dharma-hetoḥ parityajan), do you not see me being carried away unrighteously (hriyamāṇām adharmeṇa māṃ rāghava na paśyasi)?
Narrative Context (Verses 25–30): Crying out to Rāma, Sītā reflects on the ripening of evil deeds in time, curses the doom-blinded Rāvaṇa, and calls upon the blossoming karṇikāra trees of Janasthāna to bear word to her lord.