Book 3 · Araṇyakāṇḍa · Sarga 49 (Rāvaṇakṛta-Sītāpaharaṇam — Jaṭāyur-āhvānam)
रावणकृतसीतापहरणम् — जटायुराह्वानम्
VR 3.49.26Baroda CE 3.47.25
ननु नामाविनीतानां विनेतासि परंतप ।
[Baroda CE 3.47.25]nanu nāmāvinītānāṃ vinetāsi paraṃtapa |
कथमेवंविधं पापं न त्वं शाधि हि रावणम् ॥ २६ ॥
kathamevaṃvidhaṃ pāpaṃ na tvaṃ śādhi hi rāvaṇam || 26 ||
Scholarly Translation
“Are you not indeed the chastiser of the undisciplined, O scorcher of foes (nanu nāmāvinītānāṃ vinetāsi paraṃtapa)? Why then do you not punish this wicked Rāvaṇa of such vile conduct (katham evaṃ-vidhaṃ pāpaṃ na tvaṃ śādhi hi rāvaṇam)?
Narrative Context (Verses 25–30): Crying out to Rāma, Sītā reflects on the ripening of evil deeds in time, curses the doom-blinded Rāvaṇa, and calls upon the blossoming karṇikāra trees of Janasthāna to bear word to her lord.