Book 3 · Araṇyakāṇḍa · Sarga 49 (Rāvaṇakṛta-Sītāpaharaṇam — Jaṭāyur-āhvānam)
रावणकृतसीतापहरणम् — जटायुराह्वानम्
VR 3.49.28Baroda CE 3.47.27
त्वं कर्म कृतवानेतत् कालोपहतचेतनः ।
[Baroda CE 3.47.27]tvaṃ karma kṛtavānetat kālopahatacetanaḥ |
जीवितान्तकरं घोरं रामाद् व्यसनमाप्नुहि ॥ २८ ॥
jīvitāntakaraṃ ghoraṃ rāmād vyasanamāpnuhi || 28 ||
Scholarly Translation
“Having committed this deed, your mind smitten by Death (tvaṃ karma kṛtavān etat kālopahata-cetanaḥ), reap from Rāma a dreadful calamity that shall end your life (jīvitāntakaraṃ ghoraṃ rāmād vyasanam āpnuhi)!
Narrative Context (Verses 25–30): Crying out to Rāma, Sītā reflects on the ripening of evil deeds in time, curses the doom-blinded Rāvaṇa, and calls upon the blossoming karṇikāra trees of Janasthāna to bear word to her lord.