Book 3 · Araṇyakāṇḍa · Sarga 49 (Rāvaṇakṛta-Sītāpaharaṇam — Jaṭāyur-āhvānam)
रावणकृतसीतापहरणम् — जटायुराह्वानम्
VR 3.49.30Baroda CE 3.47.29
आमन्त्रये जनस्थाने कर्णिकारांश्च पुष्पितान् ।
[Line 1: in Baroda CE 3.47.29]āmantraye janasthāne karṇikārāṃśca puṣpitān |
क्षिप्रं रामाय शंसध्वं सीतां हरति रावणः ॥ ३० ॥
[Line 2: in Baroda CE 3.47.30]kṣipraṃ rāmāya śaṃsadhvaṃ sītāṃ harati rāvaṇaḥ || 30 ||
Scholarly Translation
“I bid farewell to the blossoming karṇikāra trees in Janasthāna (āmantraye janasthāne karṇikārāṃś ca puṣpitān): swiftly declare to Rāma (kṣipraṃ rāmāya śaṃsadhvam), ‘Rāvaṇa is carrying Sītā away (sītāṃ harati rāvaṇaḥ)!’
Narrative Context (Verses 25–30): Crying out to Rāma, Sītā reflects on the ripening of evil deeds in time, curses the doom-blinded Rāvaṇa, and calls upon the blossoming karṇikāra trees of Janasthāna to bear word to her lord.