Book 3 · Araṇyakāṇḍa · Sarga 49 (Rāvaṇakṛta-Sītāpaharaṇam — Jaṭāyur-āhvānam)
रावणकृतसीतापहरणम् — जटायुराह्वानम्
VR 3.49.34Baroda CE 3.47.34
ह्रियमाणां प्रियां भर्तुः प्राणेभ्योऽपि गरीयसीम् ।
[Baroda CE 3.47.34]hriyamāṇāṃ priyāṃ bhartuḥ prāṇebhyo'pi garīyasīm |
विवशा ते हृता सीता रावणेनेति शंसत ॥ ३४ ॥
vivaśā te hṛtā sītā rāvaṇeneti śaṃsata || 34 ||
Scholarly Translation
“Declare to my lord that I, his beloved, dearer to him than life itself, am being carried off (hriyamāṇāṃ priyāṃ bhartuḥ prāṇebhyo 'pi garīyasīm): ‘Your Sītā has been carried away helplessly by Rāvaṇa (vivaśā te hṛtā sītā rāvaṇeneti śaṃsata)!’
Narrative Context (Verses 31–35): Sītā salutes the Godāvarī river, the sylvan deities, and all the beasts and birds of the forest, imploring them to tell Rāma that she has been carried off by Rāvaṇa.