Book 3 · Araṇyakāṇḍa · Sarga 49 (Rāvaṇakṛta-Sītāpaharaṇam — Jaṭāyur-āhvānam)
रावणकृतसीतापहरणम् — जटायुराह्वानम्
VR 3.49.6Baroda CE 3.47.6
सद्यः सौम्यं परित्यज्य तीक्ष्णरूपं स रावणः ।
[Baroda CE 3.47.6]sadyaḥ saumyaṃ parityajya tīkṣṇarūpaṃ sa rāvaṇaḥ |
स्वं रूपं कालरूपाभं भेजे वैश्रवणानुजः ॥ ६ ॥
svaṃ rūpaṃ kālarūpābhaṃ bheje vaiśravaṇānujaḥ || 6 ||
Scholarly Translation
Instantly casting off his gentle mendicant guise (sadyaḥ saumyaṃ parityajya), that Rāvaṇa, younger brother of Vaiśravaṇa (vaiśravaṇānujaḥ), assumed his own fierce form (svaṃ rūpaṃ tīkṣṇa-rūpaṃ bheje), which resembled the form of Death (kāla-rūpābham).
Narrative Context (Verses 1–6): Clapping his hands in fury at Sītā's scorn, Rāvaṇa boasts that he can lift the earth and slay Death, and casts off his mendicant guise to assume his monstrous form.