Book 3 · Araṇyakāṇḍa · Sarga 50 (Jaṭāyuṣā Rāvaṇa-sambhartsanam)
जटायुषा रावणसम्भर्त्सनम्
VR 3.50.1Baroda CE 3.48.1
तं शब्दमवसुप्तस्तु जटायुरथ शुश्रुवे ।
[Baroda CE 3.48.1]taṃ śabdamavasuptastu jaṭāyuratha śuśruve |
निरैक्षद् रावणं क्षिप्रं वैदेहीं च ददर्श सः ॥ १ ॥
niraikṣad rāvaṇaṃ kṣipraṃ vaidehīṃ ca dadarśa saḥ || 1 ||
Scholarly Translation
Then Jaṭāyu, though half-asleep (avasuptaḥ), heard that cry (taṃ śabdam); he swiftly eyed Rāvaṇa (niraikṣad rāvaṇam) and beheld Vaidehī as well.
Narrative Context (Verses 1–6): Awakened by Sītā's cry, the vulture king Jaṭāyu spots Rāvaṇa and, perched upon a lofty tree, rebukes the demon king for laying hands upon the lawful consort of Rāma.