Book 3 · Araṇyakāṇḍa · Sarga 51 (Jaṭāyū-Rāvaṇayor Mahāyuddham — Jaṭāyuḥ-pakṣa-cchedanam)
जटायूरावणयोर्महायुद्धम् — जटायुःपक्षच्छेदनम्
VR 3.51.33Baroda CE 3.49.28
एवमुक्त्वा शुभं वाक्यं जटायुस्तस्य रक्षसः ।
[Baroda CE 3.49.28]evamuktvā śubhaṃ vākyaṃ jaṭāyustasya rakṣasaḥ |
निपपात भृशं पृष्ठे दशग्रीवस्य वीर्यवान् ॥ ३३ ॥
nipapāta bhṛśaṃ pṛṣṭhe daśagrīvasya vīryavān || 33 ||
Scholarly Translation
Having spoken these salutary words (evam uktvā śubhaṃ vākyam), the valiant Jaṭāyu (vīryavān) swooped down violently (nipapāta bhṛśam) upon the back of that rākṣasa Daśagrīva (pṛṣṭhe daśagrīvasya).
Narrative Context (Verses 31–36): Condemning Rāvaṇa's self-destructive sin, Jaṭāyu swoops down upon the demon's back like a mahout mounting a rogue elephant, tearing his flesh and hair with claws and beak.