Book 3 · Araṇyakāṇḍa · Sarga 51 (Jaṭāyū-Rāvaṇayor Mahāyuddham — Jaṭāyuḥ-pakṣa-cchedanam)
जटायूरावणयोर्महायुद्धम् — जटायुःपक्षच्छेदनम्
† VR 3.51.39† Southern Recension only (omitted in Baroda CE)
† संछिन्नबाहोः सद्यो वै बाहवः सहसाभवन् ।
[Southern Recension only (omitted in Baroda CE)]† saṃchinnabāhoḥ sadyo vai bāhavaḥ sahasābhavan |
† विषज्वालावलीयुक्ता वल्मीकादिव पन्नगाः ॥ ३९ ॥
† viṣajvālāvalīyuktā valmīkādiva pannagāḥ || 39 ||
Scholarly Translation
From him whose arms had been severed (saṃchinna-bāhoḥ), fresh arms instantly sprang forth all at once (sadyo vai bāhavaḥ sahasābhavan), like serpents ringed with flames of venom (viṣa-jvālāvalī-yuktāḥ pannagāḥ) emerging from an anthill (valmīkād iva).
Narrative Context (Verses 37–41): When Jaṭāyu tears off Rāvaṇa's ten left arms with his beak, ten fresh arms spring forth like venomous serpents from an anthill, and Rāvaṇa pummels the vulture with fists and feet.