Book 3 · Araṇyakāṇḍa · Sarga 52 (Ākāśa-mārgeṇa Praṇādinī Sītā)
आकाशमार्गेण प्रणादिनी सीता
VR 3.52.19Baroda CE 3.50.18 (3-line verse in CE)
बभूव जलदं नीलं भित्त्वा चन्द्र इवोदितः ।
[Baroda CE 3.50.18 (3-line verse in CE)]babhūva jaladaṃ nīlaṃ bhittvā candra ivoditaḥ |
सुललाटं सुकेशान्तं पद्मगर्भाभमव्रणम् ॥ १९ ॥
sulalāṭaṃ sukeśāntaṃ padmagarbhābhamavraṇam || 19 ||
Scholarly Translation
With its shapely forehead (sulalāṭam), lovely hairline (sukeśāntam), spotless complexion (avraṇam), and the hue of a lotus calyx (padma-garbhābham), [her face] appeared like the moon risen after cleaving a dark rain-cloud (babhūva jaladaṃ nīlaṃ bhittvā candra ivoditaḥ)—
Narrative Context (Verses 19–24): Though radiant as the moon cleaving a dark cloud or a golden girdle on a dark elephant, Sītā's tear-stained face loses its lustre without Rāma like the moon risen by day.