Book 3 · Araṇyakāṇḍa · Sarga 52 (Ākāśa-mārgeṇa Praṇādinī Sītā)
आकाशमार्गेण प्रणादिनी सीता
VR 3.52.26Baroda CE 3.50.24
उत्तमाङ्गच्युता तस्याः पुष्पवृष्टिः समन्ततः ।
[Baroda CE 3.50.24]uttamāṅgacyutā tasyāḥ puṣpavṛṣṭiḥ samantataḥ |
सीताया ह्रियमाणायाः पपात धरणीतले ॥ २६ ॥
sītāyā hriyamāṇāyāḥ papāta dharaṇītale || 26 ||
Scholarly Translation
As Sītā was being carried off (sītāyā hriyamāṇāyāḥ), a shower of blossoms fallen from her head (uttamāṅga-cyutā tasyāḥ puṣpa-vṛṣṭiḥ) fell all around upon the surface of the earth (samantataḥ papāta dharaṇī-tale).
Narrative Context (Verses 25–30): Resounding with Sītā's jingling ornaments like a rumbling cloud, Rāvaṇa is encircled by blossoms falling from her hair like stars around Mount Meru, while her jewelled anklet drops to earth.