Book 3 · Araṇyakāṇḍa · Sarga 52 (Ākāśa-mārgeṇa Praṇādinī Sītā)
आकाशमार्गेण प्रणादिनी सीता
VR 3.52.29Baroda CE 3.50.27
चरणान्नूपुरं भ्रष्टं वैदेह्या रत्नभूषितम् ।
[Baroda CE 3.50.27]caraṇānnūpuraṃ bhraṣṭaṃ vaidehyā ratnabhūṣitam |
विद्युन्मण्डलसंकाशं पपात धरणीतले ॥ २९ ॥
vidyunmaṇḍalasaṃkāśaṃ papāta dharaṇītale || 29 ||
Scholarly Translation
Slipped from Vaidehī's foot (caraṇān bhraṣṭaṃ vaidehyāḥ), a gem-studded anklet (nūpuraṃ ratna-bhūṣitam), resembling a circle of lightning (vidyun-maṇḍala-saṃkāśam), fell upon the surface of the earth (papāta dharaṇī-tale).
Narrative Context (Verses 25–30): Resounding with Sītā's jingling ornaments like a rumbling cloud, Rāvaṇa is encircled by blossoms falling from her hair like stars around Mount Meru, while her jewelled anklet drops to earth.