Book 3 · Araṇyakāṇḍa · Sarga 52 (Ākāśa-mārgeṇa Praṇādinī Sītā)
आकाशमार्गेण प्रणादिनी सीता
VR 3.52.43Baroda CE 3.50.41 (3-line verse in CE)
अवेक्षमाणां बहुशो वैदेहीं धरणीतलम् ।
[Baroda CE 3.50.41 (3-line verse in CE)]avekṣamāṇāṃ bahuśo vaidehīṃ dharaṇītalam |
स तामाकुलकेशान्तां विप्रमृष्टविशेषकाम् ।
sa tāmākulakeśāntāṃ vipramṛṣṭaviśeṣakām |
जहारात्मविनाशाय दशग्रीवो मनस्विनीम् ॥ ४३ ॥
jahārātmavināśāya daśagrīvo manasvinīm || 43 ||
Scholarly Translation
That high-minded Vaidehī (vaidehīṃ manasvinīm), who kept gazing down again and again at the surface of the earth (avekṣamāṇāṃ bahuśo dharaṇī-talam), her locks dishevelled (ākula-keśāntām) and her forehead-mark rubbed away (vipramṛṣṭa-viśeṣakām)—Daśagrīva carried off to his own destruction (sa tāṃ jahārātma-vināśāya daśagrīvaḥ).
Narrative Context (Verses 41–44): While sylvan deities tremble in terror, Daśagrīva carries off to his own doom the high-minded Vaidehī, who scans the earth below in vain for Rāma and Lakṣmaṇa.