Book 3 · Araṇyakāṇḍa · Sarga 55 (Antaḥpura-darśana-pralobhanam)
अन्तःपुरदर्शनप्रलोभनम्
VR 3.55.37Baroda CE 3.53.34
न चापि रावणः कांचिन्मूर्ध्ना स्त्रीं प्रणमेत ह ।
[Line 1: in Baroda CE 3.53.34]na cāpi rāvaṇaḥ kāṃcinmūrdhnā strīṃ praṇameta ha |
एवमुक्त्वा दशग्रीवो मैथिलीं जनकात्मजाम् ।
[Line 2: in Baroda CE 3.53.34]evamuktvā daśagrīvo maithilīṃ janakātmajām |
कृतान्तवशमापन्नो ममेयमिति मन्यते ॥ ३७ ॥
[Line 3: in Baroda CE 3.53.35]kṛtāntavaśamāpanno mameyamiti manyate || 37 ||
Scholarly Translation
“—nor indeed has Rāvaṇa ever bowed with his head (mūrdhnā praṇameta ha) to any woman (kāṃcit strīm)!” Having spoken thus to Maithilī, the daughter of Janaka, Daśagrīva, fallen under the sway of Fate (kṛtānta-vaśam āpannaḥ), fancies (manyate), “She is mine (mameyam iti)!”
Narrative Context (Verses 34–37): Claiming his suit is sage-sanctioned and pressing his ten heads to Sītā's feet as her slave, the doom-bound Rāvaṇa deludedly fancies that Janaka's daughter is already his.