Book 3 · Araṇyakāṇḍa · Sarga 56 (Sītāyās Tṛṇam Antarā Kṛtvā Rāvaṇa-bhartsanam — Aśokavanikā-sthāpanam)
सीतायास्तृणमन्तरा कृत्वा रावणभर्त्सनम् — अशोकवनिकास्थापनम्
VR 3.56.22Baroda CE 3.54.19
न तु शक्यमपक्रोशं पृथिव्यां दातुमात्मनः ।
[Line 1: in Baroda CE 3.54.19]na tu śakyamapakrośaṃ pṛthivyāṃ dātumātmanaḥ |
एवमुक्त्वा तु वैदेही क्रोधात् सुपरुषं वचः ॥ २२ ॥
[Line 2: in Baroda CE 3.54.20]evamuktvā tu vaidehī krodhāt suparuṣaṃ vacaḥ || 22 ||
Scholarly Translation
“—for I cannot bring reproach upon myself (na tu śakyam apakrośaṃ dātum ātmanaḥ) on earth (pṛthivyām)!” Having spoken thus out of wrath (evam uktvā tu krodhāt) a most harsh speech (suparuṣaṃ vacaḥ), Vaidehī—
Narrative Context (Verses 19–24): Comparing herself to a female swan sporting with a royal swan and spurning a water-crow, Sītā defies Rāvaṇa to slay her body, prompting his twelve-month ultimatum.