Book 3 · Araṇyakāṇḍa · Sarga 56 (Sītāyās Tṛṇam Antarā Kṛtvā Rāvaṇa-bhartsanam — Aśokavanikā-sthāpanam)
सीतायास्तृणमन्तरा कृत्वा रावणभर्त्सनम् — अशोकवनिकास्थापनम्
VR 3.56.23Baroda CE 3.54.20
रावणं जानकी तत्र पुनर्नोवाच किंचन ।
[Line 1: in Baroda CE 3.54.20]rāvaṇaṃ jānakī tatra punarnovāca kiṃcana |
सीताया वचनं श्रुत्वा परुषं रोमहर्षणम् ॥ २३ ॥
[Line 2: in Baroda CE 3.54.21]sītāyā vacanaṃ śrutvā paruṣaṃ romaharṣaṇam || 23 ||
Scholarly Translation
—Jānakī spoke nothing further (punar novāca kiṃcana) to Rāvaṇa there (tatra). Having heard Sītā's harsh, hair-raising speech (sītāyā vacanaṃ śrutvā paruṣaṃ roma-harṣaṇam)—
Narrative Context (Verses 19–24): Comparing herself to a female swan sporting with a royal swan and spurning a water-crow, Sītā defies Rāvaṇa to slay her body, prompting his twelve-month ultimatum.