Book 3 · Araṇyakāṇḍa · Sarga 57 (Rāmasya Parṇaśālā-pratyāgamanam — Lakṣmaṇa-darśanam)
रामस्य पर्णशालाप्रत्यागमनम् — लक्ष्मणदर्शनम्
VR 3.57.19Baroda CE 3.55.17
विनष्टा भक्षिता वापि राक्षसैर्वनचारिभिः ।
[Line 1: in Baroda CE 3.55.17]vinaṣṭā bhakṣitā vāpi rākṣasairvanacāribhiḥ |
अशुभान्येव भूयिष्ठं यथा प्रादुर्भवन्ति मे ॥ १९ ॥
[Line 2: in Baroda CE 3.55.18]aśubhānyeva bhūyiṣṭhaṃ yathā prādurbhavanti me || 19 ||
Scholarly Translation
“—has been lost or even devoured by forest-ranging rākṣasas (vinaṣṭā bhakṣitā vāpi rākṣasair vana-cāribhiḥ), inasmuch as ill omens alone are appearing to me in abundance (aśubhāny eva bhūyiṣṭhaṃ yathā prādurbhavanti me)!
Narrative Context (Verses 19–23): Reading the blazing southern sky, the howling jackals, and his throbbing left eye, Rāma concludes in anguish that Sītā has been abducted, slain, or is even now being carried along the road.