Book 3 · Araṇyakāṇḍa · Sarga 59 (Sītā-paruṣa-vākya-kathanam)
सीतापरुषवाक्यकथनम्
VR 3.59.25Baroda CE 3.57.23
असौ हि राक्षसः शेते शरेणाभिहतो मया ।
[Baroda CE 3.57.23]asau hi rākṣasaḥ śete śareṇābhihato mayā |
मृगरूपेण येनाहमाश्रमादपवाहितः ॥ २५ ॥
mṛgarūpeṇa yenāhamāśramādapavāhitaḥ || 25 ||
Scholarly Translation
“For yonder lies that demon (asau hi rākṣasaḥ śete), struck down by me with an arrow (śareṇābhihato mayā), by whom in the form of a deer (mṛga-rūpeṇa) I was lured away from the hermitage (āśramād apavāhitaḥ)!
Narrative Context (Verses 23–27): Censuring Lakṣmaṇa for disobeying his command in anger at a woman's harsh words, Rāma recounts how the deer-demon, struck by his arrow, resumed his armleted form and uttered that far-carrying cry.