Book 3 · Araṇyakāṇḍa · Sarga 64 (Godāvarī-praśnaḥ — Mṛgayūtha-nirdiṣṭa-dakṣiṇamārga-gamanam — Rāma-kopaḥ)
गोदावरीप्रश्नः — मृगयूथनिर्दिष्टदक्षिणमार्गगमनम् — रामकोपः
VR 3.64.26Baroda CE 3.60.16
उवाच लक्ष्मणं वीरो दुःखितो दुःखितं वचः ।
[Line 1: in Baroda CE 3.60.16]uvāca lakṣmaṇaṃ vīro duḥkhito duḥkhitaṃ vacaḥ |
अभिजानामि पुष्पाणि तानीमानीह लक्ष्मण ॥ २६ ॥
[Line 2: in Baroda CE 3.60.17]abhijānāmi puṣpāṇi tānīmānīha lakṣmaṇa || 26 ||
Scholarly Translation
The hero, afflicted with sorrow, spoke a sorrowful word unto Lakṣmaṇa (uvāca lakṣmaṇaṃ vīro duḥkhito duḥkhitaṃ vacaḥ): “I recognize these very flowers here, O Lakṣmaṇa (abhijānāmi puṣpāṇi tānīmānīha lakṣmaṇa),
Narrative Context (Verses 25–30): Spotting a trail of fallen blossoms that he had given Sītā to braid in her hair, Rāma blesses the Sun, Wind, and Earth, then questions Mount Prasravaṇa in rising wrath.