Book 3 · Araṇyakāṇḍa · Sarga 68 (Jaṭāyuṣā Rāvaṇa-vṛttānta-kathanam — Jaṭāyuḥ-saṃskāraḥ)
जटायुषा रावणवृत्तान्तकथनम् — जटायुःसंस्कारः
VR 3.68.17Baroda CE 3.64.17
ब्रूहि ब्रूहीति रामस्य ब्रुवाणस्य कृताञ्जलेः ।
[Baroda CE 3.64.17]brūhi brūhīti rāmasya bruvāṇasya kṛtāñjaleḥ |
त्यक्त्वा शरीरं गृध्रस्य प्राणा जग्मुर्विहायसम् ॥ १७ ॥
tyaktvā śarīraṃ gṛdhrasya prāṇā jagmurvihāyasam || 17 ||
Scholarly Translation
Even as Rāma, with joined palms (kṛtāñjaleḥ), was crying, “Speak! Speak!” (brūhi brūhīti bruvāṇasya), the vulture's life-breaths left his body (tyaktvā śarīram) and ascended into the sky (jagmur vihāyasam).
Narrative Context (Verses 13–18): Foretelling that Rāvaṇa abducted Sītā during the Vinda hour and will perish like a fish swallowing a hook, Jaṭāyus names Viśravas as Rāvaṇa's father before expiring in Rāma's presence.