Book 3 · Araṇyakāṇḍa · Sarga 68 (Jaṭāyuṣā Rāvaṇa-vṛttānta-kathanam — Jaṭāyuḥ-saṃskāraḥ)
जटायुषा रावणवृत्तान्तकथनम् — जटायुःसंस्कारः
VR 3.68.18Baroda CE 3.64.18
स निक्षिप्य शिरो भूमौ प्रसार्य चरणौ तथा ।
[Baroda CE 3.64.18]sa nikṣipya śiro bhūmau prasārya caraṇau tathā |
विक्षिप्य च शरीरं स्वं पपात धरणीतले ॥ १८ ॥
vikṣipya ca śarīraṃ svaṃ papāta dharaṇītale || 18 ||
Scholarly Translation
Dropping his head upon the ground (nikṣipya śiro bhūmau), stretching out his two legs (prasārya caraṇau tathā), and convulsing his own body (vikṣipya ca śarīraṃ svam), he collapsed on the surface of the earth (papāta dharaṇī-tale).
Narrative Context (Verses 13–18): Foretelling that Rāvaṇa abducted Sītā during the Vinda hour and will perish like a fish swallowing a hook, Jaṭāyus names Viśravas as Rāvaṇa's father before expiring in Rāma's presence.