Book 4 · Kiṣkindhākāṇḍa · Sarga 1 (Pampātīrāraṇya-darśanam — Vasanta-ṛtu-varṇane Rāma-vilāpaḥ)
पम्पातीरारण्यदर्शनम् — वसन्तर्तुवर्णने रामविलापः
VR 4.1.55Baroda CE 4.1.24
तां विनाथ विहङ्गोऽसौ पक्षी प्रणदितस्तदा ।
[Baroda CE 4.1.24]tāṃ vinātha vihaṅgo'sau pakṣī praṇaditastadā |
वायसः पादपगतः प्रहृष्टमभिकूजति ॥ ५५ ॥
vāyasaḥ pādapagataḥ prahṛṣṭamabhikūjati || 55 ||
Scholarly Translation
Now, in her absence, yonder bird (vihaṅgaḥ)—the crow (vāyasaḥ) that cried out harshly in the sky back then—perched upon a tree, caws joyously (prahṛṣṭam abhikūjati).
Narrative Context (Verses 55–60): Taking heart at the auspicious cawing of a crow perched in a tree, Rāma watches bees darting toward tilaka blossoms while wind-tossed aśoka clusters seem to menace him.