Book 4 · Kiṣkindhākāṇḍa · Sarga 11 (Dundubhi-vadhopākhyānam — Mataṅga-śāpaḥ — Sapta-sāla-pradarśanam)
दुन्दुभिवधोपाख्यानम् — मतङ्गशापः — सप्तसालप्रदर्शनम्
VR 4.11.16Baroda CE 4.11.16
ततः श्वेताम्बुदाकारः सौम्यः प्रीतिकराकृतिः ।
[Baroda CE 4.11.16]tataḥ śvetāmbudākāraḥ saumyaḥ prītikarākṛtiḥ |
हिमवानब्रवीद् वाक्यं स्व एव शिखरे स्थितः ॥ १६ ॥
himavānabravīd vākyaṃ sva eva śikhare sthitaḥ || 16 ||
Scholarly Translation
Then Himavān, shaped like a white cloud (śvetāmbudākāraḥ), gentle (saumyaḥ) and of pleasing aspect (prītikarākṛtiḥ), seated upon his own peak, spoke these words:
Narrative Context (Verses 13–18): Deeming the Ocean afraid, Dundubhi speeds like an arrow to Himavān, shatters his white crags, and roars; Himavān mildly replies that he is a peaceful refuge for ascetics.