Book 4 · Kiṣkindhākāṇḍa · Sarga 17 (Śarābhihatasya Vālino Rāmopālambhaḥ)
शराभिहतस्य वालिनो रामोपालम्भः
VR 4.17.19Baroda CE 4.17.25
दमः शमः क्षमा धर्मो धृतिः सत्यं पराक्रमः ।
[Baroda CE 4.17.25]damaḥ śamaḥ kṣamā dharmo dhṛtiḥ satyaṃ parākramaḥ |
पार्थिवानां गुणा राजन् दण्डश्चाप्यपकारिषु ॥ १९ ॥
pārthivānāṃ guṇā rājan daṇḍaścāpyapakāriṣu || 19 ||
Scholarly Translation
“Self-restraint (damaḥ), tranquility of mind (śamaḥ), forbearance (kṣamā), righteousness (dharmaḥ), fortitude (dhṛtiḥ), truth (satyam), valor (parākramaḥ), and punishment of wrongdoers (daṇḍaś cāpy apakāriṣu) are the virtues of kings, O king.
Narrative Context (Verses 19–24): Recalling that he ignored Tārā's warning because he trusted Rāma's royal virtues, Vālī denounces Rāma as a hypocrite cloaked in dharma like a grass-covered well or ash-hidden fire.