Book 4 · Kiṣkindhākāṇḍa · Sarga 17 (Śarābhihatasya Vālino Rāmopālambhaḥ)
शराभिहतस्य वालिनो रामोपालम्भः
VR 4.17.27Baroda CE 4.17.23
कः क्षत्रियकुले जातः श्रुतवान् नष्टसंशयः ।
[Baroda CE 4.17.23]kaḥ kṣatriyakule jātaḥ śrutavān naṣṭasaṃśayaḥ |
धर्मलिङ्गप्रतिच्छन्नः क्रूरं कर्म समाचरेत् ॥ २७ ॥
dharmaliṅgapraticchannaḥ krūraṃ karma samācaret || 27 ||
Scholarly Translation
“What man born in a kṣatriya lineage (kṣatriyakule jātaḥ), learned in scripture (śrutavān), free of doubt (naṣṭasaṃśayaḥ), and cloaked in the emblem of dharma (dharmaliṅgapraticchannaḥ), would commit such a cruel deed (krūraṃ karma)?
Narrative Context (Verses 25–30): Pointing to Rāma's ascetic emblems and royal birth in Raghu's line, Vālī asks how a learned kṣatriya could slay a forest monkey living naturally on roots and fruits.