Book 4 · Kiṣkindhākāṇḍa · Sarga 17 (Śarābhihatasya Vālino Rāmopālambhaḥ)
शराभिहतस्य वालिनो रामोपालम्भः
† VR 4.17.29† Southern Recension only (omitted in Baroda CE)
† साम दानं क्षमा धर्मः सत्यं धृतिपराक्रमौ ।
[Southern Recension only (omitted in Baroda CE)]† sāma dānaṃ kṣamā dharmaḥ satyaṃ dhṛtiparākramau |
† पार्थिवानां गुणा राजन् दण्डश्चाप्यपकारिषु ॥ २९ ॥
† pārthivānāṃ guṇā rājan daṇḍaścāpyapakāriṣu || 29 ||
Scholarly Translation
“Conciliation (sāma), liberality (dānam), forbearance (kṣamā), righteousness (dharmaḥ), truth (satyam), fortitude and valor (dhṛtiparākramau), and punishment of wrongdoers (daṇḍaś cāpy apakāriṣu) are the virtues of kings, O king.
Narrative Context (Verses 25–30): Pointing to Rāma's ascetic emblems and royal birth in Raghu's line, Vālī asks how a learned kṣatriya could slay a forest monkey living naturally on roots and fruits.