Book 4 · Kiṣkindhākāṇḍa · Sarga 18 (Rāmakṛta-dharma-nirṇayaḥ — Vālyupālambha-nirasanam — Vāli-prasādanam)
रामकृतधर्मनिर्णयः — वाल्युपालम्भनिरसनम् — वालिप्रसादनम्
VR 4.18.39Baroda CE 4.18.35
प्रमत्तानप्रमत्तान् वा नरा मांसाशिनो भृशम् ।
[Baroda CE 4.18.35]pramattānapramattān vā narā māṃsāśino bhṛśam |
विध्यन्ति विमुखांश्चापि न च दोषोऽत्र विद्यते ॥ ३९ ॥
vidhyanti vimukhāṃścāpi na ca doṣo'tra vidyate || 39 ||
Scholarly Translation
Whether those beasts are heedless or vigilant (pramattān apramattān vā), men who eat flesh (narā māṃsāśinaḥ), even when the quarry is turned away (vimukhāṃś cāpi), pierce them fiercely (vidhyanti bhṛśam), and no fault exists herein (na ca doṣo 'tra vidyate).
Narrative Context (Verses 37–42): Justifying his hidden shot by the law of the hunt, Rāma notes that royal sages lawfully slay branch-roaming beasts from cover and that kings are earthly gods.