Book 4 · Kiṣkindhākāṇḍa · Sarga 19 (Tārāyāḥ Sabhayāntaḥpura-nirgamanam — Vāli-samīpa-prāptiḥ)
तारायाः सभयान्तःपुरनिर्गमनम् — वालिसमीपप्राप्तिः
VR 4.19.26Baroda CE 4.19.26
तानतीत्य समासाद्य भर्तारं निहतं रणे ।
[Line 1: in Baroda CE 4.19.26]tānatītya samāsādya bhartāraṃ nihataṃ raṇe |
समीक्ष्य व्यथिता भूमौ सम्भ्रान्ता निपपात ह ॥ २६ ॥
[Line 2: in Baroda CE 4.19.27]samīkṣya vyathitā bhūmau sambhrāntā nipapāta ha || 26 ||
Scholarly Translation
Passing beyond them (tān atītya) and reaching her husband slain in battle (samāsādya bhartāraṃ nihataṃ raṇe), upon beholding him she fell bewildered to the ground in anguish (vyathitā bhūmau sambhrāntā nipapāta ha).
Narrative Context (Verses 24–28): Seeing Vālin lying like a shrine uprooted by Garuḍa and Rāma leaning on his bow, Tārā rushes past them, collapses beside her lord, and weeps as Sugrīva despairs.