Book 4 · Kiṣkindhākāṇḍa · Sarga 20 (Patiṃ Pariṣvajya Tārāyāḥ Karuṇa-vilāpaḥ)
पतिं परिष्वज्य तारायाः करुणविलापः
VR 4.20.17Baroda CE 4.20.15
लालितश्चाङ्गदो वीरः सुकुमारः सुखोचितः ।
[Baroda CE 4.20.15]lālitaścāṅgado vīraḥ sukumāraḥ sukhocitaḥ |
वत्स्यते कामवस्थां मे पितृव्ये क्रोधमूर्च्छिते ॥ १७ ॥
vatsyate kāmavasthāṃ me pitṛvye krodhamūrcchite || 17 ||
Scholarly Translation
And my heroic Aṅgada, tenderly cherished, delicate, and accustomed to happiness (lālitaś cāṅgado vīraḥ sukumāraḥ sukhocitaḥ)—what state will he pass through (vatsyate kām avasthāṃ me) when his paternal uncle is blinded with wrath (pitṛvye krodhamūrcchite)?”
Narrative Context (Verses 13–17): Picturing Vālin captivating heaven's nymphs while she endures helpless widowhood, Tārā laments the inexorable power of Time and fears for delicate Aṅgada under a wrathful uncle.