Book 4 · Kiṣkindhākāṇḍa · Sarga 20 (Patiṃ Pariṣvajya Tārāyāḥ Karuṇa-vilāpaḥ)
पतिं परिष्वज्य तारायाः करुणविलापः
VR 4.20.2Baroda CE 4.20.2
सा समासाद्य भर्तारं पर्यष्वजत भामिनी ।
[Baroda CE 4.20.2]sā samāsādya bhartāraṃ paryaṣvajata bhāminī |
इषुणाभिहतं दृष्ट्वा वालिनं कुञ्जरोपमम् ॥ २ ॥
iṣuṇābhihataṃ dṛṣṭvā vālinaṃ kuñjaropamam || 2 ||
Scholarly Translation
Approaching her husband (samāsādya bhartāram), that spirited lady embraced Vālin (paryaṣvajata bhāminī), seeing him who resembled an elephant struck by an arrow (iṣuṇābhihataṃ dṛṣṭvā vālinaṃ kuñjaropamam).
Narrative Context (Verses 1–6): Moon-faced Tārā embraces the fallen Vālin, who lies like an uprooted tree, and laments that her lord forsakes her to cleave to his rival bride, the bare earth.