Book 4 · Kiṣkindhākāṇḍa · Sarga 20 (Patiṃ Pariṣvajya Tārāyāḥ Karuṇa-vilāpaḥ)
पतिं परिष्वज्य तारायाः करुणविलापः
VR 4.20.23Baroda CE 4.20.21
तस्या विलपितं श्रुत्वा वानर्यः सर्वतश्च ताः ।
[Baroda CE 4.20.21]tasyā vilapitaṃ śrutvā vānaryaḥ sarvataśca tāḥ |
परिगृह्याङ्गदं दीना दुःखार्ताः प्रतिचुक्रुशुः ॥ २३ ॥
parigṛhyāṅgadaṃ dīnā duḥkhārtāḥ praticukruśuḥ || 23 ||
Scholarly Translation
Hearing her lamentation (tasyā vilapitaṃ śrutvā), those monkey-women on every side (vānaryaḥ sarvataś ca tāḥ), clasping Aṅgada in their arms (parigṛhyāṅgadam), cried out in reply, wretched and stricken with sorrow (dīnā duḥkhārtāḥ praticukruśuḥ):
Narrative Context (Verses 23–26): As the monkey-women clasp Aṅgada and join in lamentation, Tārā bows her head to Vālin's feet, begs forgiveness for any past offence, and resolves to fast unto death.