Book 4 · Kiṣkindhākāṇḍa · Sarga 20 (Patiṃ Pariṣvajya Tārāyāḥ Karuṇa-vilāpaḥ)
पतिं परिष्वज्य तारायाः करुणविलापः
VR 4.20.26Baroda CE 4.20.25
तथा तु तारा करुणं रुदन्ती भर्तुः समीपे सह वानरीभिः ।
[Baroda CE 4.20.25]tathā tu tārā karuṇaṃ rudantī bhartuḥ samīpe saha vānarībhiḥ |
व्यवस्यत प्रायमनिन्द्यवर्णा उपोपवेष्टुं भुवि यत्र वाली ॥ २६ ॥
vyavasyata prāyamanindyavarṇā upopaveṣṭuṃ bhuvi yatra vālī || 26 ||
Scholarly Translation
Weeping piteously thus beside her husband together with the monkey-women (tathā tu tārā karuṇaṃ rudantī bhartuḥ samīpe saha vānarībhiḥ), Tārā of faultless complexion resolved to sit down in a fast unto death (vyavasyata prāyam anindyavarṇā upopaveṣṭum) on the ground where Vālin lay (bhuvi yatra vālī).
Narrative Context (Verses 23–26): As the monkey-women clasp Aṅgada and join in lamentation, Tārā bows her head to Vālin's feet, begs forgiveness for any past offence, and resolves to fast unto death.