Book 4 · Kiṣkindhākāṇḍa · Sarga 22 (Mriyamāṇasya Vālinaḥ Sugrīva-Aṅgada-Tārābhyaḥ Sāmānyopadeśaḥ — Kāñcanamālā-pradānam — Prāṇa-tyāgaḥ)
म्रियमाणस्य वालिनः सुग्रीवाङ्गदताराभ्यः सामान्योपदेशः — काञ्चनमालाप्रदानम् — प्राणत्यागः
VR 4.22.18Baroda CE 4.22.18
तद्वालिवचनाच्छान्तः कुर्वन् युक्तमतन्द्रितः ।
[Baroda CE 4.22.18]tadvālivacanācchāntaḥ kurvan yuktamatandritaḥ |
जग्राह सोऽभ्यनुज्ञातो मालां तां चैव काञ्चनीम् ॥ १८ ॥
jagrāha so'bhyanujñāto mālāṃ tāṃ caiva kāñcanīm || 18 ||
Scholarly Translation
Pacified (śāntaḥ) by Vālin's words and unwearyingly performing what was fitting (kurvan yuktam atandritaḥ), he, granted permission (abhyanujñātaḥ), accepted that golden necklace (jagrāha mālāṃ tāṃ caiva kāñcanīm).
Narrative Context (Verses 13–18): Vālin commends Tārā's infallible counsel, urges Sugrīva to fulfill Rāma's mission faithfully, and bestows upon the weeping Sugrīva his divine golden necklace before its fortune departs at death.