Book 4 · Kiṣkindhākāṇḍa · Sarga 22 (Mriyamāṇasya Vālinaḥ Sugrīva-Aṅgada-Tārābhyaḥ Sāmānyopadeśaḥ — Kāñcanamālā-pradānam — Prāṇa-tyāgaḥ)
म्रियमाणस्य वालिनः सुग्रीवाङ्गदताराभ्यः सामान्योपदेशः — काञ्चनमालाप्रदानम् — प्राणत्यागः
VR 4.22.8Baroda CE 4.22.8
सुखार्हं सुखसंवृद्धं बालमेनमबालिशम् ।
[Baroda CE 4.22.8]sukhārhaṃ sukhasaṃvṛddhaṃ bālamenamabāliśam |
बाष्पपूर्णमुखं पश्य भूमौ पतितमङ्गदम् ॥ ८ ॥
bāṣpapūrṇamukhaṃ paśya bhūmau patitamaṅgadam || 8 ||
Scholarly Translation
Behold (paśya) this Aṅgada fallen upon the ground (bhūmau patitam) with his face filled with tears (bāṣpapūrṇamukham)—worthy of happiness (sukhārham), reared in comfort (sukhasaṃvṛddham), a boy in years yet not childish in mind (bālam enam abāliśam).
Narrative Context (Verses 7–12): Entrusting the weeping young Aṅgada to Sugrīva's paternal care, Vālin predicts that Tārā's valiant son will fight at the forefront in slaying the Rākṣasas.