Book 4 · Kiṣkindhākāṇḍa · Sarga 29 (Śaradāgame Vismṛta-Rāmakāryasya Sugrīvasya Hanumatkṛta-prabodhanam — Nīlāya Senā-saṅgrahājñā)
शरदागमे विस्मृतरामकार्यस्य सुग्रीवस्य हनुमत्कृतप्रबोधनम् — नीलाय सेनासङ्ग्रहाज्ञा
VR 4.29.19Baroda CE 4.28.18
नहि तावद् भवेत् कालो व्यतीतश्चोदनादृते ।
[Baroda CE 4.28.18]nahi tāvad bhavet kālo vyatītaścodanādṛte |
चोदितस्य हि कार्यस्य भवेत् कालव्यतिक्रमः ॥ १९ ॥
coditasya hi kāryasya bhavet kālavyatikramaḥ || 19 ||
Scholarly Translation
“For the appointed time does not count as transgressed so long as there has been no prompting (nahi tāvad bhavet kālo vyatītaś codanād ṛte); only when a task has been prompted (coditasya hi kāryasya) does a transgression of time occur (bhavet kālavyatikramaḥ).
Narrative Context (Verses 19–23): Hanūmān argues that acting before Rāma's prompting avoids the fault of delay, reminding Sugrīva that Rāma risked his life for him and awaits only his promised aid.