Book 4 · Kiṣkindhākāṇḍa · Sarga 31 (Kruddhasya Lakṣmaṇasya Kiṣkindhā-praveśaḥ — Aṅgada-dvārā Sugrīva-nivedanam)
क्रुद्धस्य लक्ष्मणस्य किष्किन्धाप्रवेशः — अङ्गदद्वारा सुग्रीवनिवेदनम्
VR 4.31.40Baroda CE 4.30.35
ते महौघनिभं दृष्ट्वा वज्राशनिसमस्वनम् ।
[Baroda CE 4.30.35]te mahaughanibhaṃ dṛṣṭvā vajrāśanisamasvanam |
सिंहनादं समं चक्रुर्लक्ष्मणस्य समीपतः ॥ ४० ॥
siṃhanādaṃ samaṃ cakrurlakṣmaṇasya samīpataḥ || 40 ||
Scholarly Translation
Seeing him who resembled a mighty flood (mahaughanibhaṃ dṛṣṭvā), they simultaneously raised a lion-roar (siṃhanādaṃ samaṃ cakruḥ) near Lakṣmaṇa (lakṣmaṇasya samīpataḥ), loud as the crash of a thunderbolt and lightning (vajrāśani-samasvanam).
Narrative Context (Verses 37–41): Though Aṅgada clasps the royal feet and reports the crisis, wine-drowsy Sugrīva sleeps on until the monkeys raise a thunderous roar of kilakilā cries that finally wakes him.