Book 4 · Kiṣkindhākāṇḍa · Sarga 56 (Prāyopaviṣṭānāṃ Vānarāṇāṃ Vilāpaḥ — Sampātyāgamanam — Jaṭāyur-vadha-śravaṇam)
प्रायोपविष्टानां वानराणां विलापः — सम्पात्यागमनम् — जटायुर्वधश्रवणम्
VR 4.56.13Baroda CE 4.55.11
कान्ताराणि प्रपन्नाः स्म न च पश्याम मैथिलीम् ।
[Line 1: in Baroda CE 4.55.11]kāntārāṇi prapannāḥ sma na ca paśyāma maithilīm |
स सुखी गृध्रराजस्तु रावणेन हतो रणे ।
[Line 2: in Baroda CE 4.55.12]sa sukhī gṛdhrarājastu rāvaṇena hato raṇe |
मुक्तश्च सुग्रीवभयाद् गतश्च परमां गतिम् ॥ १३ ॥
[Line 3: in Baroda CE 4.55.12]muktaśca sugrīvabhayād gataśca paramāṃ gatim || 13 ||
Scholarly Translation
“We have entered trackless wildernesses (kāntārāṇi prapannāḥ sma), yet we do not behold Maithilī; fortunate indeed is that king of vultures (sa sukhī gṛdhrarājas tu) who was slain in battle by Rāvaṇa, freed from fear of Sugrīva and gone to the supreme state (paramāṃ gatim)!”
Narrative Context (Verses 13–18): Hearing Aṅgada envying Jaṭāyus's glorious death at Rāvaṇa's hands and blaming Kaikeyī's boon for all their woes, the shaken vulture Sampāti cries out in grief.